|
 |
 |
Dag 3
Elke dag sta ik om acht uur op. Om negen uur heb ik ontbeten en vóór half tien
ben ik op straat, wachtend op een dolmusch, die hier zeer frequent vaste
trajecten rijden. De hele dag blijf ik in Antalya, een groot gedeelte naar de
stad loop ik. In de toeristenwijk vol hoogbouw valt me de slechte infrastructuur
op: verlichting en bestrating zijn ver onder de maat, tuinen en parken zijn er
nauwelijks. Het is lekker zonnig weertje, zo'n 17 graden. In het centrum is het
druk, iedereen heeft vrij, behalve de handelaars. Veel slenteraars en zich
vervelende militairen. Weinig politie op straat te zien, dat was vroeger wel
eens anders hier. Ik dwaal door het Gençlik Park en de oude antieke wijk, de
Kaleiçi. Daar hangt nog een gemoedelijke sfeer met kleine pensions en nogal wat
souvenirwinkeltjes, gelukkig zijn de verkopers er weinig agressief. Ik kom uit
bij de gegroefde minaret, de Incare Menare uit. In de namiddag loop ik de
Atatürk Boulevard af naar het Archeologisch Museum, dat verrassend interessant
blijkt. Vooral de sarcofagen en de vrijwel intacte godenbeelden uit Perge
imponeren me.
 |
 |
  
|
