|
|
ONDER SCHOT GEHOUDENBELIZE : CAYE CAULKNER
|
 |
 |
Jos in reggae - café |
Clim bij de kreeftenkooien |
We slapen uit tot half negen (!) We ontbijten op het paalterras, waar ook de Cats nog half verdoofd bij zitten te komen van hun alcoholische uitspattingen. Een machotype probeert ons van alles aan te smeren, het volk hier ziet er nogal onguur uit. We maken er een luilakdag van. Veel wandelen dus, langs de kust, op en af. Rotzooi, willekeurig weggegooid afval alom, jarenlang achterstallig onderhoud. In een reggaecafé met schommels rusten we uit op een etageterras. Dit is pas echt luieren en dat zijn we niet echt gewend, zeker niet op vakantie!
Als we de andere kant van het eiland verkennen worden we bij een kreeftenkwekerij onaangenaam verrast door een wazig rasta figuur met bloeddoorlopen ogen die Clim met een soort riotgun onder schot houdt. We bevinden ons op verboden terrein, volgens hem. Het bordje "No trespassers" hebben we overigens niet gezien; toegegeven, doorgaans letten we daar ook niet zo op. We mijden elke onverwachte beweging om die trillende vinger aan de trekker maar niet in actie te laten komen. Zo weten we ons heelhuids uit de situatie terug te trekken door die bewaker ervan te overtuigen dat we gewone toeristen zijn en geen agenten in burger van de Amerikaanse DEA (Drug Enforcement Agency).
Spoorslags verlaten we dit obscure gedeelte van het eiland. Waarschijnlijk zijn we onbedoeld op het erf van smokkelaars of drug traffickers gestoten. In de plaatselijke kranten is regelmatig sprake van opgerolde drugsbendes die de eilanden als tussenstation op hun route Columbia - Verenigde Staten benutten. Ook "onze" eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao schijnen als springplank gebruikt te worden. Natuurlijk houden we weer een siësta; vandaag is het daarvoor een uitgelezen dag!
 |
 |
In de namiddag zitten we langdurig op een terras nabij de aanlegsteigers. De rest van de groep is aan het snorkelen. We gebruiken hier ook het avondeten: pork chops die een zwaarlijvige zwarte vrouw voor ons klaarmaakt. De rest van de avond brengen we in de kroeg tegenover het hotel door, omringd door zwarten die verveeld heen en weer lopen, ogenschijnlijk doelloos. Waarschijnlijk worden hier duistere zaken afgehandeld. Ook zitten we nog een tijdje op de porch, genietend van een zachte bries uit zee.
