Lange tijd hebben de mensen een wijde boog om het moeilijk toegankelijke, dichtbeboste “zwarte woud” gemaakt. Als eersten richtten monniken eenzame nederzettingen op die in de loop der tijd uitgroeiden tot grote kloosters en tot uitgangspunt van de verdere bevolking en ontsluiting. Sinds negen eeuwen beheerst het kloostercomplex uit rood zandsteen het schilderachtige Kinzigdal. Middenin het stadje Alpirsbach is het voormalige benedictijnenklooster een plek van rust. Het klooster weerspiegelt de Benedictijnse zin voor monumentale afmetingen en de strenge, strakke orde van de Romaanse bouwwijze. De bezoeker kan de klooster- en kruisgangconcerten bijwonen of een kloosterwerkplaats bezoeken onder het motto “cultuur in het klooster”. Hier leert hij meer over vrij schilderen, volksdansen, meditatieve dans, enzovoorts. Het hele complex behoort tot de zuidwest Duitse gereformeerde kloosters van de 11e eeuw en is een indrukwekkend voorbeeld van cluniacensische reformatiearchitectuur. Maar niet alleen het bier brouwen – ook de glasblazerij had traditie bij de monniken. Daarvan kan men zich terplekke overtuigen.
De kloosters in het Zwarte Woud
