Duinkerken
Start Nord Pas de Calais Lille Roubaix Tourcoing Arras Duinkerken


DUINKERKEN

MEER INFO

DAG 5

Om half tien vertrekt de trein, anderhalf uur later kom ik zonder ontbeten te hebben in de winderige havenplaats aan. Onderweg zie ik vooral weilanden met gezond vee, hier en daar steekt een bunker of kazemat boven het groen uit. De dorpjes hebben allemaal Vlaamse namen, maar de bevolking spreekt alleen nog maar Frans, maar dan wel met een zwaar dialectische tongval. Op weg naar het centrum passeer ik, hoe kan het anders, een Monument voor de Gevallen Zeelieden in WO I (50). Er wordt ook gerefereerd naar de operatie Dynamo, waarbij 300.000 geallieerde soldaten in mei 1940 bijtijds naar Engeland konden vluchten voor ze door de optrekkende Blitzlegers van Hitler in de pan werden gehakt, inschattingsfoutje van de Führer… Overigens was Duinkerken de laatste Franse stad die door de geallieerden bevrijd werd en wel op 10 mei 1945, op de laatste oorlogsdag dus. De geallieerde legers waren er om nodeloos bloedvergieten te vermijden gewoon omheen getrokken.

Bij de Monoprix, een grootwinkelbedrijf, wil ik een shawl kopen (ik heb de mijne de vorige dag in de trein laten liggen), maar het aanbod is me te nichterig. Ik beperk me tot de aanschaf van een lichte zomerpet. Op het eerstvolgende plein prijkt op een sokkel Jan Bart, de plaatselijke zeerover uit de 17e eeuw die in Frankrijk als een held wordt vereerd (49). Dan volgt de onaanzienlijke Beffroi (1562, 58 meter hoog) (60) en de 14de-eeuwse kerk St. Eloy waar de voornoemde kaper begraven ligt (59). De kerk heeft iets weg van Maastricht: ze is “neet langk, mer breit”, ze meet 68 bij 53 meter.

           


Wel indruk maakt het stadhuis op mij, het is in 1905 gebouwd (51). De toren ernaast is 75 meter hoog en steekt de Beffroi duidelijk naar de kroon. Aan de andere kant van het plein ligt als tegenhanger een even hoog eigentijds gebouw met spiegelende ramen. Ik betwijfel of dit van een goede smaak getuigt. Er liggen pal naast het centrum verscheidene binnenhavens (52). Een nieuw havengebouw heeft men met architectonische hoogstandjes voorzien (53). Honderden zeilboten en jachten liggen aangemeerd (54). Er is geen activiteit op het water, of het moeten de krijsende meeuwen op zoek naar een maaltje zijn. Dat vinden ze bij de afvalbakken van de art deco vismarkt La Halle. De vuurtoren ligt ook aan deze kades, hij wordt De Leugenaar genoemd, omdat hij de schepen met valse signalen misleidde en ze naar de zandbanken voerde waar ze eenmaal gestrand een makkelijke prooi voor de roofzuchtige bevolking vormden.

Ik maak een rondje met de klok mee rond het centrum, waarbij ik een gevangenis in de Lucky Luke-stijl passeer: vierkant met hoge, blinde muren, wachtposten op elke hoek, slechts één toegangspoort. Nabij nog een rotonde met een Victoria-zuil. Een kilometer verderop kom ik bij het Ziegler Huis, een Jugendstil - villa die nu als Eco-Centre fungeert (55). Het bekijken waard is verder het Quartier Excentric (56), enkele straten waar een architect in de jaren twintig diverse villa’s in buitenissige stijlen heeft gebouwd. Tenslotte is de volledig uit hout opgetrokken villa Myosotis in 1894 in Scandinavische stijl opgetrokken het vermelden waard. Hier is men er trots op, maar in Noorwegen hebben we duizenden van dit soort huizen gezien (57). Via het plaatselijke stadion (58) kom ik weer bij het treinstation, waar ik koffie drink en een “sandwich deux fromages” eet in een boulangerie. Het is een raar station: het heeft geen perrons. Ik vertrek vanaf spoor 7 en moet om dat te bereiken te voet 6 paar rails oversteken. Een spoorwegbeambte let op of er geen treinen aankomen. Om vijf uur ben ik terug in Lille. ’s Avonds onderneem ik geen activiteiten meer en kijk ik naar het EC-duel Juventus - ManU. Ook leg ik de laatste hand aan een thriller van Elisabeth George.

Duinkerken

Slide show van Duinkerken



Duinkerken / Dunkerque

 

DAG 6  (TERUGREIS)

Probleemloos de hotelrekening betalen met mijn credit card: € 392, het gemiste ontbijt van gisteren is in mindering gebracht. De zwaarlijvige receptioniste is een modderkleurige mulattin uit Martinique of Guadeloupe. Eenmaal om 09.15 uur op het station rijdt de Intercity naar Luik voor mijn neus weg. Ik dacht dat hij pas later zou vertrekken, maar het is nu zaterdag, weekend dus, en dan zijn er andere vertrektijden, daarmee heb ik domweg geen rekening gehouden. Nu moet ik bijna een uur wachten op de boemeltrein naar Luik. Die doet meer dan twintig halteplaatsen aan. Ik ben in de 1e klas een van de weinige passagiers. Van Luik naar Maastricht en van Maastricht naar Roermond moet ik eveneens met stoptreinen genoegen nemen. Hierdoor duurt de terugreis bijna twee uur langer dan gepland. In mijn coupé zitten twee oliemannen uiit de Midlandss (Birmingham) die al anderhalve dag op weg zijn naar hun werk in Stavanger, Noorwegen. Ze balen behoorlijk van de aswolk uit IJsland die vliegen onmogelijk maakt. Zij hebben nog eens anderhalve dag voor de boeg, via Keulen, Hamburg en Kopenhagen. Enfin, pas tegen drie uur arriveer ik in Roermond. De taxichauffeur is een Turk die bij ons op school de NT 2 - avondopleiding volgt. Hij wil vrijwillig inburgeren, want hij is van plan om daarna de Nederlandse nationaliteit te verwerven (“Paspoort aanvragen, meneer”).


DUINKERKEN

 

Haven tussen de duinen

Duinkerken ligt in een economisch problematische streek,
maar het havenbedrijf en de industrie blijven zich ontwikkelen.

 

 

De derde havenstad van Frankrijk ligt op enkele kilometers van de Belgische grens, aan de uitgang van het Nauw van Calais en wordt door een lange duinenrij beschermd tegen de onvoorspelbare Noordzee. Dit lage kustgebied werd pas in de Middeleeuwen vaste grond. Het zogenaamde Blooteland, met een alluviale kleibodem, moest met kanalen en dijken geschikt worden gemaakt voor de landbouw, die zich concentreert op graan en suikerbieten. Duinkerken heeft twee havenbekkens met ieder een eigen toegang. Het westelijke diepwaterbekken, in het hart van het industriegebied, werd in 1975 in gebruik genomen en is permanent toegankelijk voor tankers, ertsboten en de veerdiensten naar Dover en Ramsgate. De getijhaven in het oosten heeft een lengte van 6 km en gespecialiseerde installaties op een oppervlak van 385 ha; het bekken is via drie sluizen toegankelijk. Bij de Handelskade tegenover een tot havenmuseum verbouwde oude tabaksloods, ligt de Duchesse-Anne afgemeerd, een oude driemaster die als schoolschip diende. In 1987 werden de twee havenbekkens verbonden door een breed kanaal dat aansluit op de waterwegen van België en de regio van Parijs. Rond de stad strekt zich tot aan de horizon een enorm industriecomplex  uit, waarvan de rokende schoorstenen met enkele slakkenbergen het enige reliëf vormen in de omgeving.

 

WETENSWAARDIGHEDEN

Hoofdplaats van het departement Nord / Derde Franse handelshaven, vijfde van Europa

 

CIJFERS

Bevolking: 75.000 inwoners (stadsgewest, 200.000 inwoners)  /  Oppervlakte: 2.863 ha  / Bevolkingsdichtheid: 456,55 inw./km2

Lengte havenkaden: 17 km  /  Oppervlakte havenen industriegebied: 7000 ha.

 

              

 

Volgens de legende zou St.Eloi in de 7e eeuw op een drooggevallen gebied hier een "kerk in de duinen" hebben gebouwd. Vanaf de 12e eeuw werd vanuit dit vissersdorp de eerste handel gedreven met Engeland. Het behoorde toen tot het graafschap Vlaanderen onder de Franse kroon, maar werd in 1369 door een huwelijk toegewezen aan de hertog van Bourgondië. In 1400 werd de stad voorzien van vestingwerken met 28 torens, waarvan de Leughenaer - toren nog steeds bij de haven staat. Tijdens de 80-jarige oorlog was heel Vlaanderen onder Spaanse heerschappij en Duinkerken was een centrum van kaapvaart en piraterij (Duinkerken kapers). Daaraan kwam pas een einde met de bezetting door de Fransen na de "Slag in de Duinen", die in 1658 door Turenne werd gewonnen. In 1662 kocht Lodewijk XIV de stad terug uit Engels bezit en er werden nieuwe versterkingen gebouwd, maar de kapers bleven zich roeren. De meest roemruchte was Jean Bart, die in 1694 met zes fregatten een blokkade van 40 Engelse oorlogsschepen doorbrak. In het begin van de Tweede Wereldoorlog maakte Duinkerken opnieuw ge­schiedenis door de "Slag op de Stranden" van 26 mei tot 4 juni 1940, toen onder zware Duitse luchtaanvallen circa 80% van het ingesloten geallieerde leger(200.000 Britten en 140.000 Fran­sen) naar Engeland werd geëvacueerd. De verliezen waren ontzettend: 190.000 geallieerde soldaten kwamen om of raakten gevangen in de achterhoedegevechten. Duinkerken zelf werd voor 80% verwoest.

 

BRONNEN VAN INKOMSTEN

Havenactiviteiten (handel en perso­nenvervoer), ijzer- en staalindustrie, aluminium (Pechiney), petrochemie (raffinaderijen, stoomkraakinstallatie Copenor), aardgas (Air Liquide), voedingsmiddelen, chemie (Du Pont), cementfabrieken (Lafarge).

 

 

Onversaagde stad

Duinkerken is een bedrijvige, daadkrachtige en uiterst strategisch gelegen stad,
veelvuldig bestreden maar nooit overwonnen.

 

 

KLIMAAT

Zeeklimaat: koel, vrij gelijkmatig, vochtig. Gemiddelde temperaturen: januari­februari, 2-6° C;

Juli - augustus, 14-20° C; Jaarlijkse neerslag: ongeveer 600 mm, regelmatig verdeeld over het jaar. Droogste maand: april; vochtigste maand: oktober.

 

BEZIENSWAARDIGHEDEN

De haven en het havenmuseum, de kerk Saint-Eloi, k1okkentoren, de Leughenaer (15e-eeuwse toren, tevens lichtbaken), de kapel Notre ­Dame-des-Dunes, Kunstmuseum, de beeldentuin van her Museum voor hedendaagse kunst, de villa's 1900 in de wijk Malo-les-Bains.

Vorige Start

 


ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   / ARMENIË  /  AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GEORGIË  /  GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  IERLAND   /   INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /  LUXEMBURG /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  /  WERELDFOTO'S  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN  /  ZWITSERLAND  

Andere websites van Jos Schmitz

Duitse kerken en kloosters  /  Duitse kastelen en paleizen   /   Zanggroep Vocus   /   Schilder Pantaleon Hajenius   /   Hanzesteden   /   Pedac 1971 Reünie   /   Ramakers Reünie   /   Kunst van Anna Czerniawska   /   Wereldfotoserie   /   Reisfoto's Jos en Clim   /   KNS Gilde Opleidingen  /  De stad Roermond