|
|
|
 |
 Ga ook naar onze andere websites: tientallen landen, honderden verhalen, duizenden foto's! |
 |
Verwant web: ARMENIË
PROGRAMMA
| DAG 8 Grensovergang / aankomst Tbilisi
/ excursie Tbilisi / verblijf Tbilisi DAG 9 Wandeling centrum Tbilisi / Mamadavita - klooster / Oud - Tbilisi / bezoek Mtatsminda Park / verblijf Tbilisi DAG 10 Naar kathedraal en kloosters Mtscheta / bezoek Stalinmuseum Gori / aankomst en bezichtiging Borjomi / verblijf Borjomi DAG 11 Rit door de bergen naar grottenstad Vardzia / terugreis naar Tbilisi / verblijf Tbilisi DAG 12 Rit door steppe naar David Gareja grotklooster / bezoek Bodme pelgrimskerk / wandeling Sighnaghi / verblijf Tbilisi / DAG 13 Nachtvlucht met Lufthansa Tbilisi - München / ochtendvlucht München - Amsterdam |
INLEIDING
Ik ben een week in het door land omsloten Armenië geweest en steek ’s morgens te
voet de grens met buurland Georgië over.
Grensovergang Armenië - Georgië
Ik neem afscheid van mijn Armeense gids Vresh, wissel e-mail adressen
met hem uit en stop hem als fooi mijn overgebleven dram’s toe, aangevuld met
dollarbiljetten die ik al jarenlang in mijn reisbescheiden meedraag. Hoewel er
verder geen passanten zijn, word ik tot tweemaal toe naar het verkeerde loket
gestuurd. Noemen ze zoiets ook bureaucratie? Enfin, de douane legt me verder als
uitreizende geen strobreed in de weg. Lopend stap ik de brug over de grensrivier
op. Aan de overkant lonkt mijn volgende bestemming: Georgië. Een taxichauffeur
probeert me vergeefs over te halen voor een 7-dollar ritje naar de hoofdstad
Tbilisi, dat 60 km verderop ligt.
Geen
visum vereist
Geheel alleen zet ik voet op Georgische bodem. Een schonkige douanier
vraagt me wie Gertrudis en Cornelis zijn. Ter plekke verzin ik dat dat namen van
respectievelijk mijn moeder en opa zijn, niet eens geheel bezijden de waarheid.
Achter het loket voor visumaanvragen zit een charmante jongedame die Engels
spreekt. Als zij aan mijn paspoort ziet dat ik Nederlander ben, wuift ze me
door: Nederlanders hebben geen visum nodig. Als ik om uitleg vraag, antwoordt ze
glimlachend: “Sandra, the wife of our president, is Dutch!” Verbaasd
over dit genereuze standpunt wissel ik geld, de lokale valuta wordt lari genoemd
en is ongeveer een halve euro waard. Dat wordt gemakkelijk omrekenen. De
transactie van 50 dollar wordt op een uitgebreid formulier vastgelegd, inclusief
al mijn voornamen. En alweer wordt me de vraag gesteld: Wie is Gertrudis?
Bekijk al onze foto's van Georgië in het algemeen:
Vano,
journalist en free Lance gids
Aan de andere kant van de grens staat een forse, kalende man naast
een Toyota-busje me op te wachten. Hij stelt zich voor als Vano, mijn 46-jarige
Georgische gids. Hij ziet er uit als een worstelaar of bodybuilder. Ondanks zijn
1.90 meter en 130 kilo heeft hij een veerkrachtige, lichtvoetige tred en ik
veronderstel een sportieve achtergrond. Dat blijkt te kloppen, hij is in zijn
jongere jaren gewichtheffer in Moskou geweest. Zoals vele Georgiërs is hij begin
jaren negentig met zijn ouders (beide schrijver, behorend tot de intelligentsia
dus) de chaos in zijn land ontvlucht richting Rusland. Daar heeft hij vijftien
jaar gewoond en als journalist voor een audiomagazine de kost verdiend. Twee
jaar geleden is hij na de vijfdaagse oorlog Georgië - Rusland (dat de
afscheidingsbeweging van Zuid - Ossetië steunde) naar Georgië teruggekeerd omdat
de Moskouse grond hem te heet onder de voeten werd: hij werd als Kaukasiër hoe
langer hoe meer de voet dwars gezet, zeg maar gediscrimineerd. Hij was het beu
als “zwartkont”, de Russische scheldnaam voor mensen uit de Kaukasus, behandeld
te worden. Nu is hij werkloos en probeert hij als free lance gids zijn brood te
verdienen. Hij spreekt redelijk Engels en toont zich zeer belezen, een
eigenschap waarvoor ik waardering kan hebben. In tegenstelling tot zijn robuuste
figuur heeft hij een zachtaardig, goedmoedig karakter, tot op het Joris
Goedbloed-achtige af. Hij is nog niet zo lang geleden getrouwd met een
bankbediende, het paar is kinderloos. Ik heb het vermoeden dat ik een van zijn
eerste klanten ben.
Links
rijdend verkeer?
Tot mijn verbijstering moet ik plaats nemen aan de bestuurderskant
van het busje. Het stuur zit rechts, rijden ze in Georgië dan links? Dat blijkt
niet het geval. Het 12 jaar oude busje was een koopje uit Japan en daar rijdt
men wel links, vandaar. Het is lastig rijden zo, als chauffeur heb je
aanmerkelijk minder zicht op de weg voor je, met name bij inhaalmanoeuvres van
puffende vrachtwagens zal dit een nadeel blijken te zijn. Vano slaat er zich
manhaftig doorheen en klaagt niet, dat ligt niet in zijn aard. De weg naar
Tbilisi is goed geplaveid en ik zie mijn rondrit door Georgië dan ook met
optimisme tegemoet. Dat blijkt later buiten de doorgaande hoofdwegen toch wel
misplaatst te zijn. De zij- en landwegen zijn net als in buurland Armenië over
het algemeen bijna overal zwaar verwaarloosd.
Bekijk ons filmpje:
Meer weten over Georgië? Ga naar www.landenweb.net/georgie
Werelderfgoed Unesco-sites in Georgië:
(NB Tekst uit 1998!)
Dit land, dat zich uitstrekt van de hoge Kaukasus tot aan de
Zwarte Zee,
bezit een grote verscheidenheid van klimaten en landschappen.
Doorgang tussen Azië en Europa
CIJFERS (uit 1995!)
Oppervlakte: 70 000 km2 (1,7 x Nederland) / Bevolking: 5,4 miljoen inwoners / Bevolkingsdichtheid: 77 inw./km2 / Geboortecijfer: 16% / Sterftecijfer: 9% / Levensverwachting: 72 jaar / Hoogste punt: 5047 m (Kazbek, in de Kaukasus)
WETENSWAARDIGHEDEN
Voormalige Sovjetrepubliek
Omvat de autonome republieken Abchazië, Adzjarië en Zuid-Ossetië
Hoofdstad:Tblisi (1,25 miljoen inwoners)
Munteenheid: lari
Godsdienst: orthodox Christendom
Belangrijkste steden: Kutaisi (235.000 inw.), Rustavi (150.000 inw.)
Georgië is een land van tegenstellingen. Het is verdeeld in sterk van elkaar verschillende regio's. Het westelijk deel van het land, dat aan de Zwarte Zee ligt, bestaat uit de in het westen brede, maar in binnenland smallere valleien van het stroomgebied van de Rioni en vormt de vruchtbaarste en dichtstbevolkte streek van Georgië. Het Kaukasusgebergte beschermt deze vlakten tegen de koude noordenwinden. De grote hoeveelheid neerslag zorgt ervoor dat deze subtropische regio te maken heeft met een wateroverschot, maar waterbouwkundige werken hebben hier intensieve landbouw mogelijk gemaakt (groenten, fruit, voedergewassen). Thee en citrusvruchten worden verbouwd op de zonnige hellingen van de gebergten tot op een hoogte van 500 m. Daarboven begint een weelderig en nog nauwelijks ontgonnen bos. Het binnenland, dat bestaat uit de vallei rond de middenloop van de Rioni en die van de Kura, is droger (minder dan 500 mm neerslag per jaar in Tbilisi) en voor de verbouw van gewassen is irrigatie nodig (wijndruiven, moerbeien). In de dunner bevolkte bergstreken worden vooral schapen geteeld.
Het land van oude beschavingen
Georgië heeft zich losgerukt van zijn politiek isolement,
maar ondervindt grote problemen met afscheidingsbewegingen
in Ossetië en Abchazië.
Het was de dynastie der Bagratieden die aan het begin van de 11e eeuw het grondgebied samensmeedde tot een koninkrijk. Het is in die tijd het machtigste land van de Kaukasus en zijn macht strekt zich uit van Trabzon tot aan de Kaspische Zee. De Mongoolse invallen van Djenghis Khan (1222) en, een eeuw later, die van Timur Lenk (Tamerlane) (1386- 1403) verwoesten Georgië, dat daarop uiteenvalt in verscheidene koninkrijken en vorstendommen. Ottomanen en Perzen bevechten elkaar op het grondgebied tot in de 18e eeuw. Na eerst onder Russisch protectoraat te zijn gesteld (1783) wordt Georgië vanaf 1801 geleidelijk door Rusland ingelijfd. Tbilisi wordt de hoofdstad van het onderkoninkrijk Kaukasus (1844) en enkele gebieden worden na de Russisch - Turkse oorlogen (1878) bij het Rijk getrokken. De revolutionaire beweging, gevoed door de uitbuiting van het proletariaat, neemt hier een brute vorm aan. Na de Russische revolutie van 1917 wordt in met 1918 een onafhankelijke republiek uitgeroepen, die ook door Moskou erkend wordt. Niettemin wordt het land in 1921 door Sovjettroepen binnengevallen, waarna Georgië in 1936 een deelrepubliek van de USSR wordt. De zuivering van 1936-1937 zijn verschrikkelijk. In de tijd van de perestrojka weerklinkt in Georgië, dat van 1972 tot 1985 wordt geleid door Eduard Sjevardnadze, de roep om onafhankelijkheid, maar het land wordt onmiddellijk geconfronteerd met het afscheidingsstreven van de minderheden. In 1990 wint de RondeTafel-coalitie de verkiezingen en de voormalige dissident Gamsachurdia wordt de eerste gekozen president. Sinds Georgië in 1991 onafhankelijk is geworden, wordt het opnieuw geregeerd door Sjevardnadze, die erin slaagt zijn land uit een diplomatiek isolement te bevrijden.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De heerweg van Georgië (weg door de bergen naar Rusland). In Mtscheta: de kathedraal van Sveti Tschoveli, de berg Zedazeni en het klooster. In Tbilisi: de oude stad, de kathedraal van Sion en de basiliek van Antsjischati. Kutaisi: de kathedraal en de omgeving (Klooster van Gelati) .
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Landbouw: thee. citrusvruchten, druiven. Veeteelt: runderen, schapen, of geiten.
KLIMAAT
Subtropisch in West - Georgië, droger in het binnenland. Klimaat gekenmerkt door warme zomers en zachte winters in de dalen, strenger in de bergen. Gemiddelde temperaturen in Tbilisi: 3° C in de koudste maand, 25° C in de warmste maand. Gemiddelde neerslag: 500 mm per jaar.
Klik op een thumbnail voor een grote foto
Bezoekers:
