|
|
TERUGREISAls ik de volgende dag opsta ben ik verbaasd dat ik niet ben gewekt door de receptie. Beneden aangekomen blijk ik zelf degene te zijn die in de fout is gegaan; ik heb het Turkse woord voor 7 verwisseld voor 8. Dat uur later had me noodlottig kunnen worden, ware het niet dat ik de minimale piepjes van mijn eigen reiswekkertje bij wijze van uitzondering eens had gehoord. Bij de taxichauffeur had ik de vorige avond dezelfde blunder begaan, dus die stond niet klaar. Gelukkig zijn er, ondanks het vroege uur op deze zondagmorgen, taxi's te kust en te keur in de straten te vinden. Een half uur later kom ik op de internationale luchthaven aan. Het is er nogal druk, vooral vliegtuigen met bestemming Duitse steden. In de tax free shops worden geen credit cards geaccepteerd, sterker nog; ook Turks geld is hier taboe, ik dien af te rekenen in Duitse marken. Dat is me al te gortig! Na lang zoeken vind ik een kleine winkel die wel credit cards aanneemt. Ik koop wodka en sloffen sigaretten.
Om 10.00 uur zit ik in de lucht. De prestaties van het cabinepersoneel van THY (Turkish
Airlines) zijn niet te vergelijken met die van het gedienstige KLM – personeel,
maar ze zijn nog altijd stukken beter dan die van Alitalia of Air India. Om half
een ben ik in Amsterdam. Drie uur later ben ik weer thuis in good old Roermond.
|
